Recenzje płyt
![](http://www.wprost.pl/G/wprost_gfx/stale/wojewodzki.jpg)
Honkin' On Bobo
Usta Stevena Tylera wyglądają jak żywa reklama fellatio. Jego odgłos paszczowy konsumuje akustycznie już kolejne pokolenie. Najmłodsze prawdopodobnie konsumuje córkę wspomnianego, optycznie. Tak, tak, drodzy państwo. W starym piecu diabeł pali i to biopaliwami. Starszych panów pięciu zajrzało do (jak to mawiał pewien prezydent) "puszki z Pandorą" starego dobrego rock and rolla. Nadali nowy blask starym zardzewiałym bluesom. "Baby, please dont go" czy "Never loved a girl" w ich wykonaniu to eksplozja w rupieciarni.
***
Anastacia
Doniedawna hasło "Anastacia" wywoływało jedno skojarzenie. Ocalała córka pana Cara, co to się lubiła czasem pokazać tu i tam i przyznać do tatusia. Od kilku sezonów słowo to ciałem się stało, ale zupełnie innym. Apetycznym i zdrowo zawodzącym. Pełną piersią. Co widać tu i tam. Czarny głos w białym opakowaniu. Niestety, poza wartościami wzrokowymi w fonografii liczą się dźwięki. A tu jest słabo. Połączenie popu, soulu i rocka na trzecim albumie wokalistki owocuje smakiem starej zupy.
**
WILL YOUNG
Fridays Child
Will to pieszczoszek Albionu. Złote dziecko "Idola". Wielka nadzieja białych bez względu na orientację. Od czasu gdy nagrał piosenkę Doorsów w wersji buduarowo-gastronomicznej, został moim ulubionym celem na wyspach. Drugim członkiem jego antyfanklubu jest Kurt Nilsen puentujący Angola jednym słowem: "dupek". Ale może coś o muzyce. Pulsujący pop bez wioski, ale i bez szczytowania. Moim zdaniem, druga liga. Jeśli powróci do pierwszej, nie strzelę sobie w głowę.
**
zła - *, słaba - **, dobra - ***, bardzo dobra - ****, wybitna - *****
Więcej możesz przeczytać w 18/2004 wydaniu tygodnika Wprost .
Archiwalne wydania tygodnika Wprost dostępne są w specjalnej ofercie WPROST PREMIUM oraz we wszystkich e-kioskach i w aplikacjach mobilnych App Store i Google Play.